ميشود سينه را گلستان كرد

يا كويري بدون باران كرد

مي توان خشم را به خاك نشاند

يا جهان را زخشم ويران كرد

مي شود باد بود ، ليك نسيم

مي توان باد بود و طوفان كرد

مي شود چشمه شد به آبادي

مي توان سيل بود و طغيان كرد

مي توان خاطري خزاني داشت

يا خزان را گلم بهاري كرد

مهر را مي توان به بند كشيد

مي شود پيشكش به ياران كرد

مي شود اين كني عزيز دلم

با هنر مي توان ولي آن كرد

مي توان تا افق دويد به شب

همه را در سپيده مهمان كرد

مي توان آسمان دلها را

با تبسم ، ستاره باران كرد

مي شود سالك لطيفي شد

رخنه در غصه هاي انسان كرد

بي گمان مي شود به عشق و به مهر

شورش تازه اي در اين وبلاگ كرد

۱۳ آبان را به همه دوستای گلم تبریک میگم

امیدوارم فردا همه ی ما نسیم باشیم و فقط در برابر

 دشمن باد باشیم و طوفان کنیم .

خداوندا

چرا دل تنگی ما برایشان بی اهمیت است ؟

بودن یا نبودن ما برایشان یکیست....

چرا ما که صادقانه آنها را می ستاییم ما را به استهزا می گیرند ؟

 چرا ما که صمیمانه به وجودشان احترام می گذاریم ناچیزمان می

شمارند ؟

خداوندا.................

می دانی و آگاهی که عاشقانه عاشق هستم .

 به من بیاموز به کسی وفادار باشم که صادقانه به وفا احترام بگذارد .

به من بیاموز تا بتوانم بگریم برای کسانی که هرگز غمم را نخوردند .

به من بیاموز لبخند بزنم به کسانی که هرگز تبسمی بر لبم ننواختند .

به من بیاموز که ببخشم در حالی که دلم پر از نفرت است از دستشان

فاطمه - ام ابیها _ مادر گلهای عشق

دختر آیینه ها و همسر مولای عشق

آبروی آبها و وارث نور و فدک

دست او بخشیده بر هر سفره ای نان و نمک

از فرشته ، آسمان و خاک را پل بسته اند

عطر زهرا می وزد ، پل را مگر گل بسته اند ؟

ای حرم خاصّ خداوندگار

دست خداوند تو را پرده دار

مهر جبین زهره ی زهرا تویی

روشنی ماه و ثریّا تویی

از همه زنهای جهان برتری

آن همگان دیگر و تو دیگری

امّ اب و بضعه ی خیرالانام

مادر دو رهبر صلح و قیام

همسر محبوب امیر عرب

خلقت پیدا و نهان را سبب

خوانده خدا عصمت کبری تو را

گفته نبی امّ ابیها تو را

پاک بود دامنت از هر گناه

آیه ی تطهیر زقرآن گواه

سالها بود كه تو را گم كرده بودم و به دنبالت ميگشتم .

تا اينكه در غروب يكي از روزها كه خيلي دلم گرفته بود ،

 چندين بار تو را زمزمه كردم : اعتماد به نفس ..... اعتماد

به نفس ؟ و از آن به بعد تو را در خود تقويت كردم و بالاخره

توانستم همنشين تو شوم و از آن لحظه بود كه طعم خوشحالي

و پيروزي را چشيدم .

غروب بود و خورشيد ملول آرام آرام در قاب شكسته ي

چشمانم مي نشست و گلبرگهاي سرخ نگاهش را در بركه ي

اشكهايم فرو مي ريخت ، آنگاه اندوهي سترك در شانه هاي

لرزانم آوار شد و من راهوار كوچه هاي تنهايي شدم . با كوله

باري از آوازهاي دلتنگي در كوچه ها ، مويه ي سوزناك باد

 مي آمد ، رودي از هراس در رگهايم جاري بود . هيچ روزي ،

نگاه مضطربم را به خويش نمي خواند و من همچنان رها و

 سرگردان چون بادهاي پريشان ، مويه گر ميان كوچه ي تنهايي

 پرسه ميزدم ، هواي دلم گرفته بود و پرنده اي مغموم آواي حزن

آلودش را به دهليز تنهائيم مي تپيد . ميدانستم ، ميدانستم كه وقت

 گريستن است و اي كاش مي توانستم تمام دلتنگي هايم را در

 معبر بادهاي فراموشي بگريم . دريغا كه ابر چشمانم ديرگاهي

بود كه آسان نمي گريست .

به خدا می زنم آتش ؛ تن آن کافر را

میکنم شاد دل غمزده ی مادر را

زنم آتش تن آنرا که زد آتش آنروز

مهبط وحی در خانه ی پیغمبر را

حیف ، عدو قدر تو نشناختی

سوی حریمت شرر انداختی

آتشی از کینه برافروختی

مهبط جبرئیل امین سوختی

پهلوی زهرای مطهر شکست

حبل ستم گردن حیدر ببست

ول وله در عالم بالا گرفت

میان کوچه ، راه زهرا گرفت

لرزه بیفتاد به عرش برین

سلام به همه ی دوستای خوبم

از اینکه مطالب جدید ندارم پوزش میخوام امیدوارم شما به

بزرگواری خودتون منو ببخشید دیگه خودتون درک میکنید

فصل فصل امتحانات و منم مشغولم انشا الله بعد امتحانات . البته

امیدوارم بتونم جبران کنم . برای همه شما دعا میکنم که موفق باشید

شما هم برای من دعا کنید . 

حضرت زهرا دلش از ياس بود ، دانه هاي اشكش از الماس بود ،

داغ عطر ياس زهرا زير ماه ، ميكشاندش حيدر را به چاه ،

اشك ميريزد علي مانند رود بر تن زهرا گل ياس كبود ،

گريه كن حيدر كه مقصد مشكل است اين جدايي از محمد

مشكل است . گريه كن زيرا كه دخت آفتاب بي خبر

بايد بخوابد در تراب نيمه شب دزدانه بايد در مغاك ،

ريخت بر روي گل خورشيد خاك .

فرا رسیدن ایام شهادت بانوی بزرگ اسلام را به همه دوستان خوبم

تسلیت میگم.

به من بينشي ده تا تفاوت اين ها را بدانم :

به من آرامشي بده تا بپذيرم آنچه را نمي توانم تغيير دهم .

دليري بده تا تغيير دهم آنچه را كه مي توانم تغيير دهم .

مرا فهم ده تا متوقع نباشم ، دنيا و مردم آن مطابق ميل من

رفتار كنند . ( الهي آمين )

ببخشيد ولي جمله ي آخر اثري رو من نداشت چون ايندفعه به

وبلاگ هر كي سر زدم از همشون گله كردم كه چرا به

وبلاگم نميان ولي از همينجا از همشون معذرت خواهي ميكنم

قول ميدم كه ديگه توقع هاي نابه جا نكنم شايد كار دارين .

شرمنده ي همه دوستاي مهربونم ولي باور كنيد دوستون دارم

كه ميگم بياين .

آدم از دوست انتظار داره نه از ....